Zindelijk geldt niet alleen in huis
Natuurlijk willen we niet overal poep of plas in huis. Stel je voor? We leren de pup zo snel mogelijk dat hij buiten zijn behoefte moet doen. Dat gaat heel makkelijk als we er de tijd voor nemen. Elke keer als de pup wakker wordt, gegeten heeft, stopt met spelen, lopen we met hem naar buiten, naar een vaste plek. Misschien wel twintig keer per dag en ook een paar keer ’s nachts. Eigenlijk voorkomen we zo een paar weken aan een stuk het plassen en poepen in huis. Als hij het buiten doet prijzen we hem de hemel in. Gaat het een enkele keer mis in huis, dan is dat onze schuld. We kunnen hem er niet voor straffen, want hij weet nog niet dat wij het hele huis en zelfs onze tuin als nest beschouwen. We pakken hem zonder iets te zeggen, nog tijdens het plassen, op en brengen hem naar buiten. Binnen enkele weken is het hondje zindelijk. Soms duurt het wat langer: de ene hond is de andere niet. Soms gaat het mis en bevuilt de pup zelfs zijn eigen nest. Laatst vertelde iemand me dat ze kranten in de bench legde. Ze begreep niet dat hij zijn eigen nest bevuilde. Maar de meeste fokkers gebruiken kranten rond het nest zodat de ontlasting van de heel jonge pups makkelijk opgeruimd kan worden. De hondjes leren dat hun behoefte op de krant gedaan mag worden. Helaas bevuilt een pup zijn eigen nest ook als er rond de ontlasting een emotionele spanning is ontstaan. Hij kreeg te vaak op zijn donder als hij zich weer eens vergiste. Hij werd zelfs voor straf in zijn bench opgesloten. Maar hij begreep al die consternatie niet. Meestal gaat het makkelijk en al spoedig gaat de jonge hond voor de deur zitten om te zeggen dat hij hoognodig moet. Daar krijgen we de volgende valstrik. Hij heeft het spelletje door. Telkens als hij voor de deur gaat zitten, mag hij naar buiten. Zo’n goede portier had hij niet verwacht. Hij geniet van zijn macht en is nog niet buiten of wil weer naar binnen. We moeten oppassen hem niet nodeloos zijn zin te geven. Hij wordt er bazig van. Zindelijk in huis is mooi, maar hoe nu verder? We willen toch ook niet dat onze hond bij de buurman op de oprit, op een speelweide of midden in de stad zijn behoefte doet. Met het zindelijk maken leren we hem in één moeite nergens zijn behoefte te doen, waar wij dat niet willen. Een hond ontwikkelt snel een voorkeur voor de ondergrond waarop hij zijn behoefte doet. Als hij als pup altijd naar één vaste plek gebracht wordt en daar ligt zand, dan zal zijn voorkeur in zijn verdere leven altijd uitgaan naar zand. Op een stoep of op de speelweide vindt hij het dan niet fijn meer. Een hondentoilet in de tuin is snel aangeleerd, maar denk ook daar goed over na. Misschien zijn er nu nog geen kleine kinderen. Maar een zandbak als hondentoilet is niet erg hygienisch. Beter is een plek ergens tussen de struiken in de buurt van het huis. Bij elke wandeling gaan we met onze hond gewoon eerst naar die ene plaats van onze keuze; zijn ‘hondentoilet’. Met deze vaste gewoonte, zal hij tijdens de verdere wandeling nooit in hoge nood komen. Makkelijk als je de stad in gaat. Als met name de reu wat ouder wordt, komt er een probleem bij. De hond gaat markeren: bij iedere boom of autoband licht hij zijn poot. Al is de hoeveelheid urine klein, het probleem is groot. Want de zo behandelde autoband is voor alle volgende honden een uitnodiging tot hetzelfde. Niet leuk en makkelijk te voorkomen. Markeren of plassen aan de lijn sta je niet toe. Jij bent immers de baas en bepaalt waar te gaan. En dat is niet van boom naar boom, maar naar de uitlaatplek, waar de hond los mag en kan markeren wat hij wil. Er is één uitzondering: het ‘hondentoilet’ dat jij gekozen hebt vlak bij huis. Daar kun je rustig aan de lijn de hond zijn behoefte laten doen. Ook een veel voorkomend probleem is het deemoedsplasje. Een onderdanige hond neemt een lage houding aan en kan zijn onderdanigheid benadrukken door een beetje urine te laten lopen. Men noemt dat ook wel een ‘blijdschapsplasje’. Het komt namelijk veel voor als de baas thuis komt van zijn werk of als er weer van dat gezellig bezoek komt dat hem aanhaalt. Natuurlijk is hij blij, maar eigenlijk wil hij alleen vertellen dat hij hen respecteert. Als hij dan voor zijn plasje op zijn donder krijgt, wil hij alleen nog maar meer plassen, om duidelijk te maken dat hij het goed bedoelt. Negeren en geen aandacht geven is de enige remedie en uiteindelijk gaat het vanzelf over. Kortom maak je hond zindelijk door hem iedere keer na het eten, na het slapen, na het spelen mee naar buiten te nemen. Ga naar jouw ‘hondentoilet’, een vaste plaats vlak in de buurt van het huis. Prijs hem iedere keer dat hij daar zijn behoefte doet uitbundig. Iedere fout in huis wordt genegeerd. Straf is uit den boze. En in de bench horen geen kranten. Als de hond zijn nood aangeeft, kom dan niet in de verleiding om hem iedere keer met een wandeling te belonen voor dat gedrag. Ga alleen naar jouw ‘hondentoilet’. Hoeft hij niet, ga dan naar huis. En vijf minuten later ga je op jouw initiatief een wandeling maken. Is de hond eenmaal zindelijk, zorg dan dat hij aan de lijn niet plast, markeert of snuffelt. Alleen bij het hondentoilet is dat toegestaan. We willen immers niet overal naar toe gesleept worden. En uiteraard een ongelukje in de stad, negeren we volkomen. Met een plastic zakje is het probleem snel geregeld. Een paar regels en je hond past een stuk beter in onze maatschappij. De hond heeft het snel geleerd. En U …..?

Een ander artikel

Exarcio Opvoeding & Gedrag - Copyright © 2007-2008. Vragen naar aanleiding van deze artikelen of het gebruik hiervan, kunt u richten aan: Exarcio contact