| REX Hiieeer!!! |
|
Er zijn nog al wat honden die op slag doof worden als het ‘koooom hiieeer’ van hun baas klinkt. Het begint vriendelijk ‘kom dan Rex’, waarop Rex even omkijkt, vriendelijk naar zijn baas kwispelt en zich vervolgens weer aan zijn eigen zaken wijdt. De baas probeert het opnieuw: ‘Kijk eens, koekie, kom dan’. Rex beweegt zich even in zijn richting, maakt een schijnbeweging en verdwijnt weer. Een balletje voor de dag, maar Rex laat zich niet pakken. Het roepen krijgt een dreigender karakter, de baas wordt rood en stoom komt uit zijn oren. En Rex …. hij huppelt vrolijk en kwispelend rond en hij zorgt er voor buiten bereik van zijn baas te blijven. Nooit geleerd. Rex weet gewoon niet wat ‘hier’ betekent. Voor een hond betekent een woord niets zolang wij er voor hem geen betekenis aan koppelen. Een hond leren zitten is eenvoudig. U lokt de zitbeweging uit door een koekje over zijn neus naar achteren te bewegen. Als zijn achterste de grond raakt, zegt u vriendelijk ‘zit’ en u beloont hem uitbundig. Hij kent het zo. Nu staat de hond echter op tien meter afstand en u roept het volstrekt onbekende commando ‘hier’. Hij kijkt misschien nog op, maar vindt het grassprietje even verderop interessanter. Zo leert hij precies dat ‘hier’ betekent ‘zoek het maar uit, tot straks’. En wat gebeurt er in de praktijk? Als hij toevallig of na enige aandrang toch komt, gaat het leerproces heel snel: hij wordt immers geroepen om mee naar huis te gaan. Einde lol. Zijn vrijheid is hem echter lief. Moet hij die inleveren voor een koekje? Ha, u dacht toch niet dat hij gek was? Voor andere honden is ‘hier’ de inleiding voor tikkertje met de baas. Die bazen zijn zeer actief met het vangen van hun hond. Ze rennen achter hem aan of proberen met een snoekduik zijn halsband te grijpen. De hond vindt het geweldig, hij ziet er het ultieme jachtspelletje in. Erger nog zijn de bazen die vinden: ‘als ik brul dan heb jij maar te komen.’ Al snel treedt het ‘ik baas/jij hond’ mechanisme in werking. Na hard geblčr, komt de hond heel onderdanig en krijgt alsnog de bestraffing van zijn leven. Nou, dat begrijpt Rex. Hij wordt gestraft voor het komen bij de baas! Hij is wel gek als hij de volgende keer weer komt. Hoe dan wel? Is het u wel eens opgevallen dat menig hond belangstellend zijn kop optilt als iemand ‘koekje’ zegt? Had u ieder koekje maar gewoon ‘hier’ genoemd. Als komen op bevel altijd een kans op een beloning betekent, krijgt het ‘komen’ meteen een andere dimensie. Dit kunt u oefenen. Ga met twee personen een paar meter van elkaar af staan of zitten. De eerste roept de naam van de hond om zijn aandacht te trekken en nodigt met alle mogelijke middelen de hond uit bij hem een beloning te komen halen. Als hij onderweg is roept hij met een vrolijke stem ‘hier’. Eenmaal aangekomen krijgt hij onmiddellijk zijn beloning, waarop de tweede persoon de hond op dezelfde manier bij zich roep. Zo laat u de hond een aantal keren heen en weer rennen, waarbij u steeds iets langer wacht voor u de beloning geeft. De hond heeft het spelletje al snel door. Hij is er klaar voor om het ook in het park te spelen. Valkuilen. Oefen niet te lang. Het spelletje mag niet gaan vervelen. Als u op tien vingers kunt natellen dat de hond toch niet komt, roep hem dan niet! Als u gaat wandelen, roep de hond dan regelmatig spelenderwijs. Als je dan roept om naar huis te gaan, is dat niet zo erg. Lijn de hond ook tussendoor zo nu en dan aan, om hem vervolgens weer snel vrij te laten. Blijf belonen. Grijp de hond nooit en buig niet naar hem over. Laat hem de beloning bij je komen halen. Gebruik het ‘hier’commando nooit twee keer achter elkaar. Hij leert te snel, dat je nog wel een keer zult roepen. Beloning. Het kost even moeite, maar uiteindelijk wordt ook u beloond. Rex speelt met een stel andere honden. Het is tijd om naar huis te gaan en u roept uw hond. Als een speer stuift Rex op u af en gaat voor u zitten. Glimlachend beloont u de hond en neemt ondertussen de afgunstige blikken van de andere hondenbazen in ogenschouw. Dat voelt goed! |