| Hij loopt niet mee |
|
Protest Nog maar 8 weken oud en zijn gatje wordt stevig op de grond geplant. Zijn dikke voorpootjes staan iets vooruit. Stevig als geworteld. Lijkt het zo of lachen zijn ogen. In ieder geval is er geen beweging in te krijgen. Daar sta je dan met je goed gedrag. Het mooie lijntje gaat van de ene hand in de andere. Je staat voor paal en je voelt de buren van achter de gordijnen kijken. Het is net of je ze hoort lachen. Rustig neemt die kleine donder de omgeving in zich op. Hij heeft tijd genoeg. Binnen is het geen probleem Als je besluit om dan maar weer naar binnen te stappen, is hij meteen van de partij. Zelfs met zijn halsbandje om en het riempje achter hem aan slepend, rent hij rond als nooit tevoren. Nog voordat je het weet heeft hij ook zijn plasje gedaan. Alleen dat was achter de bank in plaats van buiten in het plantsoen. Zelfs in de tuin is het lijntje geen enkel probleem. Terwijl je binnen de lijn nog vast mag houden, gaat alles vol in de rem als je buiten de lijn maar durft op te pakken. Adviezen Iedereen behalve jij, heeft verstand van honden. De adviezen zijn niet van de lucht. Gewoon meeslepen, je laat je toch door zo’n kleine donder niet op de kop zitten. Of met kaas mee lokken. Voor eten doen ze alles. Eerst wennen aan het lijntje en dan pas naar buiten. Iedereen weet wel wat. Maar jouw hondje slaat alle adviezen in de wind. Buiten gaat de rem erop, wat je ook doet. Waarom doet hij zo? Hondjes van jonger dan 7 weken kennen geen angst. In de natuur komen ze die eerste weken ook amper uit het hol. Ze zijn veilig en angst is niet nodig. Rond de zevende, achtste week echter gaan ze de wereld verkennen. Nu kan voorzichtigheid geen kwaad. Die voorzichtigheid neemt snel toe. Ze zijn bedacht op mogelijk gevaar. Ze blijven nog weken achter hun moeder aanlopen en snellen terug naar het hol, als moeder onbereikbaar is of er welk gevaar dan ook dreigt. Het zit goed in elkaar en het zit allemaal in de genen. Alleen dat lijntje niet… Wennen aan het lijntje op zich is gelukkig geen probleem. Hij leert al snel dat het lijntje er bij hoort. Weer zo’n rare afwijking van de mensenmaatschappij! In het begin wil hij zijn halsbandje nog wel proberen te verwijderen. Hij krabt wat meer dan anders. Maar al spelend in huis is dat al snel geen probleem. Ook als we aan die halsband zo nu en dan een lijntje hangen en hem daar mee rond laten lopen, lijkt hij ook daar al snel vrede mee te hebben. Anders wordt het als we hem met dat lijntje in zijn beweging belemmeren. Het kost wat meer moeite. Iedere dag echter een paar keer per dag door het huis rondlopen met de kleine aan de lijn en ook dat is geen probleem. Hetzelfde ritueel in de tuin: eerst zonder het lijntje vast te houden en vervolgens wandelen aan de lijn. Maar buiten op straat wordt het anders Natuurlijk moet hij op straat opnieuw wennen aan de lijn. Alles is voor hem afhankelijk van de omgeving. Maar op straat wordt het echter anders. Hij gaat nu de wijde wereld in. Alles is nieuw en zijn meegekregen voorzichtigheid (de een wat meer als de ander) gebiedt hem voorzichtig te zijn. Hij mag gewoon niet te ver van zijn hol vandaan. Daar sleep je hem niet van weg. Is er onraad dan snelt hij hals over kop naar huis. Wennen aan de omgeving buiten zijn territorium is vele malen belangrijker dan wennen aan de lijn. Erger nog: de lijn hindert hem. Hij kan niet terug als hij iets niet vertrouwt. Zijn voorzichtigheid wordt door de lijn juist groter. Het verzet zit ingebakken in zijn erfenis. Zijn genen vertellen hem absoluut bij zijn hol te blijven. Wat nu? Je zult hem eerst moeten wennen aan zijn omgeving, voordat je hem went aan de lijn. Neem daar gerust de tijd voor. Elke dag een paar stappen verder van huis. Maar tel de stappen en ga geen rondje lopen, als hij dat moeilijk vindt. Het mooiste is hem te laten wennen aan de omgeving zonder lijn. Als hij vertrouwen in je heeft, zal hij ook zonder lijn rond je voeten blijven hangen. Jij vervangt immers zijn moeder. En die sleept hem ook niet bij zijn hol vandaan. Een weekje later gaat hij een paar meter van je vandaan. Je kunt hem nu meteen leren te komen op bevel. Roep hem regelmatig bij je en beloon hem met een voertje. Zo leert hij al spelenderwijs komen op bevel en tegelijk dat zijn omgeving ook buiten zijn hol veilig is. Twee vliegen in één klap. Elke week gaat hij verder van je vandaan. En ondertussen ben je ook al een flink eind van huis. Misschien wel tot aan het eind van de straat. Dan wordt het tijd om het lijntje er bij te halen. Nu is dat geen probleem meer. Hij vertrouwt erop bij je te zijn. En de lijn vergroot zijn angst niet meer. Hij kent het hier immers. Voordat je het weet, gaat hij zelfs trekken aan de lijn en dat is een ander probleem. Ook dat moeten we zo vroeg mogelijk voorkomen. Opnieuw is een koekje daarbij niet te ontberen. We leren hem dat hij aan de lijn naar dat leuke plekje mag, waar hij vrij kan ronddollen. En daar gaat het hem nu om. |